چای سبز، زردچوبه، زنجبیل، بابونه و رویبوس چه ترکیباتی دارند و چگونه ممکن است به کاهش التهاب کمک کنند؟ پاسخ متخصصان تغذیه را بخوانید.
التهاب چیست و چای چگونه ممکن است روی آن اثر بگذارد؟
التهاب در اصل سازوکاری محافظتی است که بدن برای دفاع در برابر عفونت و آسیب به کار میگیرد. اگر این پاسخ بدون وجود آسیب یا بیماری بهطور مداوم فعال بماند، التهاب مزمن شکل میگیرد. التهاب مزمن با بیماریهایی مانند دیابت، بیماری قلبی و آرتریت روماتوئید ارتباط دارد.
برگهای چای سرشار از ترکیبات طبیعی به نام پلیفنول هستند. این ترکیبات میتوانند از بدن در برابر التهاب محافظت کنند. بااینحال، متخصصان تغذیه تأکید میکنند که یک فنجان چای بهتنهایی پاسخ کامل نیست؛ اگر الگوی غذایی شما سرشار از خوراکیهای شیرین، چرب یا بسیار شور باشد و خواب و فعالیت بدنی کافی نداشته باشید، چای نمیتواند این عوامل را جبران کند.
چای سبز؛ سرشار از کاتچین و EGCG
چای سبز بهدلیل ارتباطش با سبک زندگی سالم شناخته میشود و از گزینههایی است که بیشترین ظرفیت ضدالتهابی را دارد. این چای مقدار زیادی پلیفنول به نام کاتچین دارد. یکی از نیرومندترین کاتچینهای آن EGCG است.
بر اساس پژوهشهایی که متخصصان به آنها اشاره کردهاند، EGCG میتواند به کاهش التهاب کمک کند. چای سبز همچنین با کاهش خطر سرطان و بیماری قلبی ارتباط داده شده است، اما بهتر است در مصرف آن زیادهروی نشود.
چای زردچوبه و زنجبیل چه ترکیباتی دارند؟
زردچوبه همان ادویه زردرنگی است که در غذاهای کاری استفاده میشود. چای تهیهشده از زردچوبه گاهی «شیر طلایی» نامیده میشود و حاوی کورکومین است؛ ترکیبی که خاصیت ضدالتهابی نیرومندی دارد. متخصصان تغذیه میگویند چای زردچوبه ممکن است التهاب را کاهش دهد و علائم برخی بیماریهای التهابی مانند آرتریت را آرامتر کند. چای کیسهای زردچوبه نیز بهصورت آماده در دسترس است.
زنجبیل قرنها در طب سنتی استفاده شده است. چای زنجبیل راهی طبیعی برای آرامکردن ناراحتی معده، کاهش تهوع و تسکین سرفه به شمار میرود. پژوهشها برای زنجبیل خواص آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی نشان دادهاند و احتمال دادهاند که در پیشگیری از بیماریهای گوارشی، قلبیعروقی، تنفسی و عصبی مفید باشد. برای تهیه آن میتوانید ریشه زنجبیل را برش بزنید و با آب و لیمو بجوشانید یا از چای کیسهای زنجبیل استفاده کنید.
چای سیاه و اولانگ چه تفاوتی دارند؟
چای سیاه از برگهای گیاه Camellia sinensis تهیه میشود و یکی از پرمصرفترین چایهای جهان است. این چای حاوی تیافلاوینهاست؛ ترکیباتی که ممکن است عملکرد رگهای خونی را بهتر کنند و به سلامت قلب کمک برسانند. پلیفنولهای چای سیاه نیز ممکن است خطر ابتلا به بیماریهای مزمن را کاهش دهند. چای سیاه بهطور طبیعی کافئین دارد، بنابراین نوشیدن آن در صبح انتخاب مناسبتری است.
چای اولانگ هم از برگها و جوانههای Camellia sinensis تهیه میشود، اما طعم سبکتری دارد. این چای بیشتر از چای سبز و کمتر از چای سیاه تخمیر میشود. پلیفنولهای موجود در اولانگ ممکن است به کاهش التهاب، درد و تورم مرتبط با بیماریهای التهابی مانند آرتریت روماتوئید کمک کنند.
چای بابونه، سفید و رویبوس چه مزیتی دارند؟
بابونه با آرامش و خواب گره خورده است. نوشیدن یک فنجان بابونه در شب میتواند به بخشی از برنامه پیش از خواب تبدیل شود. بابونه آنتیاکسیدانها و ترکیبات ضدالتهابی دارد که ممکن است التهاب و ناراحتی گوارشی را آرام کنند و به آرامش کمک برسانند.
چای سفید کمرنگ و ملایم است، اما چون کمترین میزان فرآوری را دارد، مقدار زیادی از آنتیاکسیدانهای خود را حفظ میکند. این آنتیاکسیدانها ممکن است رادیکالهای آزاد مضر را خنثی کنند و خطر بیماریهای مزمن را کاهش دهند.
رویبوس که به آن چای قرمز هم گفته میشود، یک چای گیاهی است و از برگهای گیاه Aspalathus linearis تهیه میشود. این گیاه که معمولاً در آفریقای جنوبی یافت میشود، حاوی آسپالاتین با خاصیت آنتیاکسیدانی نیرومند است. رویبوس بدون کافئین است و برای کسانی که به کافئین حساساند گزینه مناسبی به شمار میرود. همچنین ممکن است با اثرگذاری مثبت بر فشار خون و کلسترول از سلامت قلب حمایت کند.
چای را برای اثر احتمالی ضدالتهابی چگونه بنوشیم؟
شکر افزوده یکی از محرکهای مهم غذایی التهاب معرفی شده است؛ بنابراین بهتر است چای را بدون شکر بنوشید. اگر طعم ساده چای را دوست ندارید، مقدار کمی شیر گیاهی یا شیر کمچرب میتواند گزینهای باشد.
برای افزودن طعم، میتوانید کمی لیمو در چای بریزید. ویتامین C موجود در مرکبات خاصیت آنتیاکسیدانی دارد. یک برش سیب یا پرتقال نیز میتواند بدون افزودن شکر، طعم و ظاهر فنجان چای را بهتر کند.
این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین مشورت با پزشک نیست.
