اسبهای وحشی با سمهای سخت و چرا کردن، گیاهان را لگدمال میکنند، خاک را فشرده و فرسایش کنارههای آبراههها را بیشتر میکنند. در تالابها، این آسیب میتواند پناهگاه و محل زادآوری قورباغهها را از بین ببرد و لانههای کمعمق پرندگان ساحلی را تهدید کند؛ به همین دلیل کنترل زودهنگام جمعیت اهمیت دارد.
نکتههای کلیدی
اسبهای وحشی خاک را فشرده میکنند، پوشش گیاهی را از بین میبرند و آب تالابها را گلآلود میکنند.
قورباغهها، پرندگان ساحلی و طوطی زمینی شرقی به زیستگاههایی وابستهاند که با چرا و لگدمال شدن آسیبپذیرند.
کنترل جمعیتهای کوچک و محلی معمولاً آسانتر و کمهزینهتر از کنترل جمعیتهای گسترده است.
توقف کنترل اسبها میتواند مدیریت خوکهای وحشی، گوزنها و روباهها را هم به تعویق بیندازد.
درباره روشهای حذف، نگرانیهای رفاهی وجود دارد؛ ارزیابیهای دامپزشکی در عملیات اخیر پارک Kosciuszko حادثه رفاهی پیدا نکردند.
اسبهای وحشی دقیقاً چه آسیبی به طبیعت میزنند؟
اسبهای وحشی، که در استرالیا به آنها brumby هم گفته میشود، از اسبهای اهلیای آمدهاند که اکنون در طبیعت زندگی و زادآوری میکنند. آنها بهعنوان جانورانی بزرگ با سمهای سخت و غیر بومی، میتوانند فشار زیادی بر زیستگاههای حساس وارد کنند.
اسبها هنگام حرکت و چرا، گیاهان را لگدمال میکنند، خاک را فشرده میسازند و کنارههای آبراههها را فرسوده میکنند. در تالابها نیز خاک را بههم میزنند و آب را گلآلود میکنند. نتیجه میتواند نابودی پوشش گیاهی و زیستگاه جانورانی باشد که فقط در همین محیطهای شکننده زندگی میکنند.
تالابهای آب شیرین، مردابهای شور، آبگیرهای ساحلی و زمینهای مرطوب معمولاً خاک نرم یا غرقابشده و پوشش گیاهی ظریفی دارند. سم اسبها چنین خاکی را بهراحتی فشرده و زیرورو میکند.
تبلیغات
yn-article-inline-1
این تغییرات میتواند آبگیرهای کمعمق و گیاهانی را که قورباغهها برای پناه گرفتن و زادآوری به آنها نیاز دارند، از بین ببرد. در پارک ملی Yuraygir، گونههایی مانند green and golden bell frog، wallum froglet و Olongburra frog در میان جانوران آسیبپذیر این زیستگاهها هستند.
لگدمال شدن زمین چه خطری برای پرندگان دارد؟
بعضی پرندگان ساحلی تخمهای خود را در فرورفتگیهای کمعمق روی زمین میگذارند. به همین دلیل، عبور اسبها میتواند تخمها یا جوجهها را زیر سم از بین ببرد و پرندگان بالغ را هنگام لانهسازی آشفته کند.
در Yuraygir، little tern، pied oystercatcher و beach stone-curlew از جمله پرندگانی هستند که چنین خطری تهدیدشان میکند. چرا و لگدمال شدن همچنین ممکن است پوشش گیاهی متراکمی را کاهش دهد که گونههایی مانند eastern ground parrot به آن وابستهاند. این پارک بزرگترین جمعیت باقیمانده emu ساحلی در استرالیا را نیز در خود جای داده است.
کم بودن تعداد اسبها همیشه به معنای کم بودن خطر نیست. پژوهشهایی که در منبع بررسی شدهاند نشان میدهند کنترل جمعیتهای کوچک و محلی معمولاً از کنترل جمعیتهای بزرگ و پراکنده آسانتر و کمهزینهتر است.
اگر اقدام به تأخیر بیفتد، حیوانات فرصت پیدا میکنند زادآوری کنند، جمعیتهای تازه بسازند و در محدوده جغرافیایی بزرگتری پخش شوند. پس از آن، مدیریت دشوارتر و پرهزینهتر میشود و احتمال نیاز به کشتارهای تکراری هم افزایش مییابد.
پارک ملی Kosciuszko نمونهای از این دشواری است. از اواخر سال ۲۰۲۳، هزاران اسب وحشی با تیراندازی هوایی از این پارک خارج شدهاند، اما تعداد جمعیت همچنان بالا مانده و آسیب زیستمحیطی گسترده ادامه دارد. یکی از علتها این است که اسبها میتوانند سریع زادآوری کنند و هنگام توقف مدیریت، از زمینهای اطراف دوباره وارد مناطق کنترلشده شوند.
آیا روش حذف اسبها از نظر رفاه حیوانات محل بحث است؟
کنترل اسبهای وحشی از نظر اخلاقی و رفاه حیوانات بحثبرانگیز است. نگرانیها شامل فشار و اضطراب حیوان هنگام تعقیب و احتمال زخمی شدن بدون مرگ است. به همین دلیل، شیوه اجرا و نظارت بر عملیات اهمیت دارد.
در عین حال، منبع به ارزیابیهای مستقل دامپزشکی از عملیات اخیر در پارک ملی Kosciuszko اشاره میکند که در آنها حادثه مرتبط با رفاه حیوانات گزارش نشد؛ این نتیجه به عملیات انجامشده با تیراندازی هوایی توسط افراد حرفهای و تحت دستورالعملهای سختگیرانه مربوط است.
چرا توقف کنترل اسبها به جانوران دیگر هم مربوط میشود؟
در Yuraygir، مدیریت اسبها جدا از مدیریت دیگر جانوران مهاجم نیست. برنامه مدیریت این پارک، کنترل اسبها، خوکهای وحشی، گوزنها و روباهها و بازسازی پوشش گیاهی بومی را دنبال میکند.
توقف عملیات اسبها، کنترل این جانوران دیگر را هم به تأخیر انداخته است. روباهها برای جوجههای little tern، beach stone-curlew و emu ساحلی خطر دارند و خوکها و گوزنها نیز به تالابها و پوشش گیاهی بومی آسیب میزنند. بنابراین یک اختلاف حقوقی درباره اسبهای وحشی میتواند پیامدهای گستردهتری برای کل اکوسیستم داشته باشد.
محتوای حمایتشده
yn-article-inline-2
پرسشهای پرتکرار
چرا اسبهای وحشی برای تالابها خطرناکاند؟
اسبهای وحشی با سمهای سخت، خاک نرم و غرقاب تالابها را فشرده و زیرورو میکنند. آنها پوشش گیاهی و آبگیرهای کمعمقی را که قورباغهها برای پناه گرفتن و زادآوری به آنها نیاز دارند، آسیب میزنند و میتوانند آب را گلآلود کنند.
چرا کنترل زودهنگام اسبهای وحشی اهمیت دارد؟
جمعیتهای کوچک و محلی معمولاً آسانتر و کمهزینهتر کنترل میشوند. تأخیر به اسبها فرصت میدهد زادآوری کنند، در مناطق تازه مستقر شوند و گسترش پیدا کنند؛ در این حالت مدیریت دشوارتر، پرهزینهتر و وابسته به حذفهای تکراری میشود.
اسبهای وحشی چگونه به پرندگان ساحلی آسیب میزنند؟
بسیاری از پرندگان ساحلی در فرورفتگیهای کمعمق روی زمین لانه میسازند. عبور اسبهای وحشی میتواند تخمها یا جوجهها را زیر سم از بین ببرد، پرندگان بالغ را هنگام لانهسازی آشفته کند و پوشش گیاهی مورد نیاز برخی گونهها را کاهش دهد.
